که خیالات سفیهان همه دربان الهند

نبود هیچ کلی را غم شانه گر و شانه

به دهان تو چنین تیغ نهاده ست نهنده

مثل کارد که گیرد بر تیغی به دهانه

نگذارند سگان را سوی درگاه و ستانه

نگذارند غران را که درآیند به لشکر

که بخندد لب دشمن ز کر و فر زنانه