گر بپرسند چه فرق است میان تو و غیر

هیچ دیدی تو نیی بی نفسی نالیده

گر بداند که حریف لب کی خواهد شد

کی برنجد ز بریدن قلم بالیده

فرق این بس که تویی فرق مرا خاریده

جرعه ای کن فیکون بر سر آن خاک بریخت

لب عشاق جهان خاک تو را لیسیده