لب عشاق جهان خاک تو را لیسیده

گر بپرسند چه فرق است میان تو و غیر

فرق این بس که تویی فرق مرا خاریده

جرعه ای کن فیکون بر سر آن خاک بریخت

شمس تبریز تو را عشق شناسد نه خرد

بر دم باد بهاری نرسد پوسیده