از قطره قطره او فردوس بردمیده

نگذاشت آن قیامت تا من کنم ریاضت

آن دیده اش ندیده گوشیش ناشنیده

او آب زندگانی می داد رایگانی

از دوست هر چه گفتم بیرون پوست گفتم

زان سر چه دارد آن جان گفتار دم بریده

با این همه دهانم گر رشک او نبستی