ز آسیب این دو حالت جان می شود فشرده

کی رغم چشم بد را آری تو جعد خود را

کاین را به تو سپردم ای دل به ما سپرده

نی با تو اتفاقم نی صبر در فراقم

هم تو بگو که گفتت کالنقش فی الحجر شد

گفتار ما ز دل ها زو می شود سترده