هر کی بپرسد ز من هیچ نشانم مده

غیر شرابی چو زر ای صنم سیمبر

هیچ ندانم دگر ز آنک ندانم مده

نیست شدم در چمن قفل بر آن در بزن

شیر پراکنده ام زخم تو را بنده ام

بی تو اگر زنده ام جز به سگانم مده

زان مه چون اخترم زان گل تازه و ترم