از شکرینی که هست بهر بخاییدنش

گوش و دل عاشقان بر سر این پنجره

آه که این پنجره هست حجابی عظیم

رو که حجابی خوش است هیچ مگو ای سره

لب همه دندان شده ست بر مثل دستره

دست دل خویش را دیدم در خمره ای

گفتم خواجه حکیم چیست در این خنبره