لب همه دندان شده ست بر مثل دستره

آه که این پنجره هست حجابی عظیم

رو که حجابی خوش است هیچ مگو ای سره

از شکرینی که هست بهر بخاییدنش

دست دل خویش را دیدم در خمره ای

گفتم خواجه حکیم چیست در این خنبره

گفت شراب کسی کو همگی چرخ را