چون این گل بدرنگ را در رنگ ها می آوری

گل عقل غارت می کند نسرین اشارت می کند

کاینک پس پرده است آن کو می کند صورتگری

ای صلح داده جنگ را وی آب داده سنگ را

گر شاخه ها دارد تری ور سرو دارد سروری

ور گل کند صد دلبری ای جان تو چیزی دیگری

چه جای باغ و راغ و گل چه جای نقل و جام مل