ور گل کند صد دلبری ای جان تو چیزی دیگری

ای صلح داده جنگ را وی آب داده سنگ را

چون این گل بدرنگ را در رنگ ها می آوری

گر شاخه ها دارد تری ور سرو دارد سروری

چه جای باغ و راغ و گل چه جای نقل و جام مل

چه جای روح و عقل کل کز جان جان هم خوشتری