آخر برون آ زین صور چادر برون افکن ز سر

تا چشم پندارد که تو اندر مکانی می روی

ای لطف غیبی چند تو شکل بهاری می شوی

وی عدل مطلق چند تو اندر خزانی می روی

تا چند در رنگ بشر در گله بانی می روی

ای ظاهر و پنهان چو جان وی چاکر و سلطان چو جان

کی بینمت پنهان چو جان در بی زبانی می روی