تبریز شد خلد برین از عکس روی شمس دین

بر جای اسب لاغری هر سو بیابی گله ای

خاموش باش و لا مگو جز آن که حق بخشد مجو

جوشان ز حلوای رضا بر جمره چون پاتیله ای

هر نقش در وی حور عین هر جامه از وی حله ای