بر دفتر جان بهر او پاکیزه مسطر ساختی

ای عمر بی مرگی ز تو وی برگ بی برگی ز تو

الحق خدنگ مرگ را پاینده اسپر ساختی

عاشق در این ره چون قلم کژمژ همی رفتش قدم

حیوان و گاوی را اگر مردم کنی نبود عجب

سرگین گاوی را چو تو در بحر عنبر ساختی

آن کو جهان گیری کند چون آفتاب از بهر تو