ارواح همچون اشتران ز آواز سیروا مستیان

زان سان که سوی کهربا بی پر و پا پرد کهی

می دانک بی انزال او نزلی نروید در زمین

بی صحبت تصویر او یک مایه را نبود زهی

همچون عرابی می کند آن اشتران را نهنهی

بر لوح دل رمال جان رمل حقایق می زند

تا از رقومش رمل شد زر لطیف ده دهی