بی صحبت تصویر او یک مایه را نبود زهی

بربوده گشتند آن طرف چون آهن از آهن ربا

زان سان که سوی کهربا بی پر و پا پرد کهی

می دانک بی انزال او نزلی نروید در زمین

ارواح همچون اشتران ز آواز سیروا مستیان

همچون عرابی می کند آن اشتران را نهنهی

بر لوح دل رمال جان رمل حقایق می زند