وارست جان عاشقان از مکر هر مکاره ای

در دل نیفتد آتشی در پیش ناید ناخوشی

سر برنیارد سرکشی نفسی نماند اماره ای

خوش شد جهان عاشقان آمد قران عاشقان

جان لطیف بانمک بر عرش گردد چون ملک

نبود دگر زیر فلک مانند هر سیاره ای

مانند موران عقل و جان گشتند در طاس جهان