نبود دگر زیر فلک مانند هر سیاره ای

خوش شد جهان عاشقان آمد قران عاشقان

وارست جان عاشقان از مکر هر مکاره ای

جان لطیف بانمک بر عرش گردد چون ملک

مانند موران عقل و جان گشتند در طاس جهان

آن رخنه جویان را نهان وا شد در و درساره ای

بی خار گردد شاخ گل زیرا که ایمن شد ز ذل