از جنس نبود حیرتی بی جنس نبود الفتی

پهلو تهی کردی ز خود با پهلوان آمیختی

جان ها بجستندت بسی بویی نبرد از تو کسی

آیس شدند و خسته دل خود ناگهان آمیختی

تو این نه ای و آن نه ای با این و آن آمیختی

هر دو جهان مهمان تو بنشسته گرد خوان تو

صد گونه نعمت ریختی با میهمان آمیختی