گر از سر بامی کنی در سابقان نظاره ای

رحمت به پستی می رسد اکسیر هستی می رسد

سلطان مستی می رسد با لشکر جراره ای

خیمه معیشت برکنی آتش به خیمه درزنی

مستی چو کشتی و عمد هر لحظه کژمژ می شود

بر موج ها بر می زند در قلزمی زخاره ای

می گویم ای صاحب عمل و ای رسته جانت از علل