خمخانه مردان دل است وز وی چه مستی حاصل است

خلعت نهاده بهر او تا برکشد او قامتی

تو قفل دل را باز کن قصد خزینه راز کن

در مشکلات دو جهان نبود سوالت حاجتی

طفلی و پایت در گل است پس صبر کن تا غایتی

تا غایتی کز گوشه ای دولت برآرد جوشه ای

از دور گردی خاسته تابان شده یک رایتی