خلعت نهاده بهر او تا برکشد او قامتی

جانی که او را هست آن محبوس از آن شد در جهان

چون نیست او را این زمان از بهر آن دم طاقتی

چون شاه زاده طفل بد پس مخزنش بر قفل بد

تو قفل دل را باز کن قصد خزینه راز کن

در مشکلات دو جهان نبود سوالت حاجتی

خمخانه مردان دل است وز وی چه مستی حاصل است