آمیخته با بندگان بی نخوت و جباریی

طنبور دل برداشته لا عیش الا عیشنا

زنبور جان آموخته زین انگبین معماریی

امروز ساقی کرم دریاعطای محتشم

امروز رستیم ای خدا از غصه آنک قضا

در گوش فتنه دردمد هر لحظه ای مکاریی

راقی جان در می دمد چون پور مریم رقیه ای