چون به غریبی بروی فرجه کنی پخته شوی

این سفر صعب نگر ره ز علی تا به ثری

لطف تو بفریفت مرا گفت برو هیچ مرم

بدرقه باشد کرمم بر تو نباشد خطری

بازبیایی به وطن باخبری پرهنری

گفتم ای جان خبر بی تو خبر را چه کنم

بهر خبر خود که رود از تو مگر بی خبری