راهب آفاق شدم با همگان عاق شدم

از کف حق جام بری به که سرانجام بری

سر ز خرد تافته ام عقل دگر یافته ام

عقل جهان یک سری و عقل نهانی دوسری

از همگان می ببرم تا که تو از من نبری

با غمت آموخته ام چشم ز خود دوخته ام

در جز تو چون نگرد آنک تو در وی نگری