بر کف پای دل من از ره او آبله ای

زیر قدم می سپرم هر سحری بادیه ای

خون جگر می سپرم در طلب قافله ای

آه از آن کس که زند بر دل من داغ عجب

هم به فلک درفکند زهره ز بامش شرری

هم به زمین درفکند هیبت او زلزله ای

هیچ تقاضا نکنم ور بکنم دفع دهد