هم به فلک درفکند زهره ز بامش شرری

خون جگر می سپرم در طلب قافله ای

آه از آن کس که زند بر دل من داغ عجب

بر کف پای دل من از ره او آبله ای

هم به زمین درفکند هیبت او زلزله ای

هیچ تقاضا نکنم ور بکنم دفع دهد

صد چو مرا دفع کند او به یکی هین هله ای