این تن همچو غرقه را تا نکنی ز سر برون

عشق سواره ات کند گر چه چنین پیاده ای

ذره به ذره ای جهان جانب تو نظرکنان

گوهر آب و آتشی مونس نر و ماده ای

بند ردا و خرقه ای مرد سر سجاده ای

باده خامشانه خور تا برهی ز گفت و گو

یا حیوان ناطقی جمله ز نطق زاده ای