پرده چرخ می دری جلوه ملک می کنی

پرده بوسلیک را جفت حجاز می کنی

جان و دل فقیر را خسته دل اسیر را

از صدقات حسن خود گنج نیاز می کنی

تاج شهان همی بری ملک ایاز می کنی

عشق منی و عشق را صورت شکل کی بود

اینک به صورتی شدی این به مجاز می کنی