طاق شو از فضول خود حاجت نیست طاقتی

ترک زیارتت شها دان ز خری نه بی خری

ز آنک به جان است متصل حج تو بی مسافتی

هیچ مگو دلا هلا طاقت رنج نیستم

طاقت رنج هر کسی داری و می کشی بسی

طاقت گنج نیستت این چه بود خساستی

سر دل تو جز ولا تا نبود که بی گمان