طاقت رنج هر کسی داری و می کشی بسی

ز آنک به جان است متصل حج تو بی مسافتی

هیچ مگو دلا هلا طاقت رنج نیستم

طاق شو از فضول خود حاجت نیست طاقتی

طاقت گنج نیستت این چه بود خساستی

سر دل تو جز ولا تا نبود که بی گمان

بر سر بینیت کند سر دلت علامتی