بانک دفی که صنج او نیست حریف چنبرش

جانب بحر لامکان از دم من روانتری

باغ و بهار خیره سر کز چه نسیم می وزی

سوسن و سرو مست تو تا چه گلی چه عبهری

درنرود به گوش ما چون هذیان کافری

موسی عشق تو مرا گفت که لامساس شو

چون نگریزم از همه چون نرمم ز سامری