جانب بحر لامکان از دم من روانتری

گرم و شتاب می روی مست و خراب می روی

گوش به پند کی نهی عشوه خلق کی خوری

از سر کوه این جهان سیل تویی روان روان

باغ و بهار خیره سر کز چه نسیم می وزی

سوسن و سرو مست تو تا چه گلی چه عبهری

بانک دفی که صنج او نیست حریف چنبرش