تا نشوی از او چو زر در غم نیم پولکی

گر تو کتاب خانه ای طالب باغ جان نه ای

گر چه اصیلکی ولی خواجه تو بی اصولکی

رو تو به کیمیای جان مس وجود خرج کن

گفتم با ضمیر خود چند خیال جسمیان

یا تو ز هر فسرده ای سوی دلم رسولکی

نور خدایگان جان در تبریز شمس دین