گر تو کتاب خانه ای طالب باغ جان نه ای

چون تو از آن قان نه ای رو که یکی مغولکی

مستک خویش گشته ای گه ترشک گهی خوشک

نازک و کبرکت که چه در هنرک نغولکی

گر چه اصیلکی ولی خواجه تو بی اصولکی

رو تو به کیمیای جان مس وجود خرج کن

تا نشوی از او چو زر در غم نیم پولکی