دارد از تو جزو و کل خرمیی و شادیی

حق شعاع روی تو کو کندم نهاریی

تا که نثار کرده ای از گل وصل بر سرم

بر کف پای کوششم خار نکرد خاریی

وز رخ تو درخت گل خجلت و شرمساریی

ای لب من خموش کن سوی اصول گوش کن

تا کند او به نطق خود نادره غمگساریی