آتش دل مقیم شد تو به سفر چرا شدی

ای که غریب آتشی در دل و جان ما زدی

آتش تو مقیم شد با دل من ندیم شد

آتش خویش را بگو کآب حیات آمدی

چاشنی خیال تو می بدرد دل مرا