نور دمی که عاق شد طالب روح طاق شد

ای غم او چو شکری ای دل من چو کاغذی

شمع بدان صبور شد تا همگیش نور شد

نور به است از همه خاصه که نور سرمدی

ماه مرا محاق شد بی مه فضل ایزدی

بازرسید آیتی از طرف عنایتی

وحدت بی نهایتی گشت امام و مقتدی