بر مثل اصولشان گرد و دراز می کنی

زرگر آفتاب را بسته گاز می کنی

کرته شام را ز مه نقش و طراز می کنی

روز و شب و نتایج این حبشی و روم را

گاه مجاز بنده را حق و حقیقتی دهی

و آنک حقیقتی بود هزل و مجاز می کنی

این چه کرامت است ای نقش خیال روی او