این چه کرامت است ای نقش خیال روی او

بر مثل اصولشان گرد و دراز می کنی

گاه مجاز بنده را حق و حقیقتی دهی

و آنک حقیقتی بود هزل و مجاز می کنی

با درهای بسته در خانه جواز می کنی

خاطر همچو باد را نقش جحود می دهی

خاطر بی نیاز را پر ز نیاز می کنی