خواجه مگر ندیده ای ملک و مقام ایمنی

مرد قمارخانه ام عالم بی کرانه ام

چشم بیار در رخم بنگر پیش روشنی

ننگرد او به رنگ تو غم نخورد ز جنگ تو

هیچ عسل ترش شود سرکه اگر ترش رود

از پی آب کی هلد روغن طبع روغنی

من که در آن نظاره ام مست و سماع باره ام