هلا بس کن هلا بس کن منه هیزم بر این آتش

ببین نی های اشکسته به گورستان چو می آیی

بمانده از دم نایی نه جان مانده نه گویایی

زبان حالشان گوید که رفت از ما من و مایی

که می ترسم که این آتش بگیرد راه بالایی