زهی مشک و زهی عنبر چه شیرین است بی خویشی

چه هشیاری برادر هی ببین دریای پر از می

مسلمان شو تو ای کافر چه شیرین است بی خویشی

نمود آن زلف مشکینش که عنبر گشت مسکینش

بیا ای یار در بستان میان حلقه مستان

به دست هر یکی ساغر چه شیرین است بی خویشی

یکی شه بین تو بس حاضر به جمله روح ها ناظر