نباشد عیب در نوری کز او غافل بود کوری

بهل طبع کژاندیشی که او یاوه ست و هرجایی

بیا ای شاه یغمایی مرو هر جا که ما رایی

اگر بر دیگران تلخی به نزد ما چو حلوایی

نباشد عیب حلوا را به طعن شخص صفرایی

برآر از خاک جانی را ببین جان آسمانی را

کز آن گردان شده ست ای جان مه و این چرخ خضرایی