چو کاهش پیش باد تند باسهمی و باتابی

نبود آن شهر جز سودا بنی آدم در او شیدا

برست از دی و از فردا چو شد بیدار از خوابی

چو جوشید آب بادی شد که هر که را بپراند

چو که ها را شکافانید کان ها را پدید آرد

ببینی لعل اندر لعل می تابد چو مهتابی

در آن تابش ببینی تو یکی مه روی چینی تو