که عقل اقلیم نورانی و پاک درفشانستی

نه شخص عالم کبری چنین بر کار بی جان است

که چرخ ار بی روانستی بدین سان کی روانستی

زمین و آسمان ها را مدد از عالم عقل است

جهان عقل روشن را مددها از صفات آید

صفات ذات خلاقی که شاه کن فکانستی

که این تیر عوارض را که می پرد به هر سویی