که چرخ ار بی روانستی بدین سان کی روانستی

ز تن تا جان بسی راه است و در تن می نماند جان

چنین دان جان عالم را کز او عالم جوانستی

نه شخص عالم کبری چنین بر کار بی جان است

زمین و آسمان ها را مدد از عالم عقل است

که عقل اقلیم نورانی و پاک درفشانستی

جهان عقل روشن را مددها از صفات آید