ور آن نوری کز او زاید غم و شادی به یک اشکم

که اکسیر است شادی ساز او را کاندهانستی

گر آن اصلی که زاغ و باز از او تصویر می یابد

تجلی سازدی مطلق اصالت را یگانستی

دمی پهلو تهی کردی همه کس شادمانستی

همه اجزا همی گویند هر یک ای همه تو تو

همین گفت ار نه پرده ستی همه با همگنانستی