تو تانی کرد چپ را راست بنده ناتوانستی

عدم را در وجود آری از این تبدیل افزونتر

تو نور شمع می سازی که اندر شمعدانستی

تو بستان نامه از چپم به دست راستم درنه

ترازوی سبک دارم گرانش کن به فضل خود

تو که را که کنی زیرا نه کوه از خود گرانستی

کمال لطف داند شد کمال نقص را چاره