کمال لطف داند شد کمال نقص را چاره

تو تانی کرد چپ را راست بنده ناتوانستی

ترازوی سبک دارم گرانش کن به فضل خود

تو که را که کنی زیرا نه کوه از خود گرانستی

که قعر دوزخ ار خواهی به از صدر جنانستی