جهان عشق را اکنون سلیمان بن داوودی

چنین تعذیب بعد از عفو و مغفوری روا داری

مها چشمی که او روزی بدید آن چشم پرنورت

به زخم چشم بدخواهان در او کوری روا داری

معاذالله که آزار یکی موری روا داری

تو آن شمسی که نور تو محیط نورها گشته ست

سوی تبریز واگردی و مستوری روا داری